Beijing Metro

De dag van vertrek was alweer aangebroken, wat gaat zo’n vakantie toch snel als je het naar je zin hebt! We zouden vandaag al ‘s middags moeten vertrekken, maar om toch nog wat aan onze dag te hebben besloten we vroeg op te staan. Om 6:30 uur stonden we naast ons bed, fristen ons op en haastten ons naar de ontbijtzaal. We hadden namelijk het plan opgevat om de nieuwe Noord-Zuidlijn van de metro in Beijing eens te gaan bekijken.

De hoofdqueeste die we voor onszelf hadden gesteld was naast het gebruiken van de metro ook het zoeken van een Starbucks om een lekker Bakkie Beijing te kunnen nuttigen. Aangezien we maar een paar uur de tijd hadden om dit te doen, was het de vraag of het ons zou lukken.

De metrolijn was net aangelegd en pas een maand operationeel. Het betreft een hypermoderne metro, met glazen deuren voor de perrons en alles in de stations was superclean. De tegels glommen je tegemoet. Een kaartje voor de metro was 2 yuan, oftewel 20 eurocent. Geen geld! De metro doet er 3 minuten over om van het ene naar het andere station te gaan. Dat gaat behoorlijk rap kan ik je vertellen!

Aangezien ik ook met de metro’s van Londen, Parijs, Amsterdam en Rotterdam gereisd heb kan ik wel een vergelijking maken. Deze metro is duidelijk de snelste, schoonste, goedkoopste en modernste. Alleen jammer dat er nog zo weinig perrons zijn. Voordeel was wel dat het niet moeilijk was om de kaart te begrijpen.

De metro’s waren redelijk vol zo rond dit vroege uur. Toch zouden de Chinezen de metro vaker kunnen gebruiken, maar dat doen ze niet. De reden hiervan is dat de auto voor de Chinezen een status-symbool is. Ze willen allemaal een zo duur mogelijk geïmporteerde auto hebben, die liefst groter moet zijn dan die van de buurman. En als je een auto hebt, moet je er ook in rijden. Ze verkiezen het dus zes uur in de file te staan naar hun werk per dag (3 uur heen, 3 uur terug) boven de schone, snelle en gemakkelijke metro. Het zijn af en toe rare vogels die Chinezen.

Maar dan wat betreft onze queeste: de Starbucks hebben we gevonden. Na een aantal stations aangedaan te hebben kwamen we bij een gigantische shopping mall zomaar ergens midden in de stad. Hier bleek ook een Starbucks te zitten. Mission Accomplished dus voor Stallie en Jerriaan! Na een heerlijk Bakkie Bucks pakten we de metro weer terug naar het hotel om de koffers te gaan pakken.

Byebye Beijing

De terugreis is altijd het vervelendste gedeelte van een vakantie, maar het moet toch gebeuren en dan moet je er maar het beste van maken, was onze gedachte. Op de Beijing luchthaven kochten we daarom nog wat leuke tax-free goodies, waaronder een Glenfiddich whiskey 21 jaar oud en natuurlijk twee sloffen sigaretten (tientje per slof!). Verder wisten we ook nog een klein souvenirtje te scoren.

De terugvlucht duurde 10,5 uur, een uurtje langer dan de heenreis. Ook deze keer vlogen we weer over Siberië en Mongolië heen. Eenmaal terug in Nederland komt het besef dat de vakantie dan toch echt voorbij is. We hebben zoveel gedaan de afgelopen acht dagen, dat we zelf ook de weblog nog maar een keer na moeten lezen, want het ging zo snel! Zoveel gedaan in zo’n korte tijd, het is eigenlijk niet normaal.

We gingen in deze vakantie op verschillende manieren kapot: kapot van de drank, kapot van het klimmen (Chinese muur), kapot van het vroege opstaan, kapot van de vele excursies achter elkaar en kapot van de kou en van het eten ook nog. Zes keer kapot in acht dagen! Toch was dit een ideale reis om nooit te vergeten, misschien wel juist daardoor! Veel hoogtepunten en alles was zo indrukwekkend en mooi.

(Hotel bij vertrek)

Hiermee komt tevens een einde aan het schrijven van deze weblog, wat we natuurlijk met heel veel plezier gedaan hebben. Onze PC in het hotel was overigens Chinees, dus gemakkelijk was het schrijven niet echt! Er volgt nog een DVD met de filmbeelden die Steef heeft gemaakt tijdens de trip.

We hopen dat jullie genoten hebben (wij in ieder geval wel). MIHAO!

Jer & Steef