Lama Tempel & Tempel van de Hemel

Vermoeiend als de dag gister was ging vanochtend het wekkertje iets later. Ditmaal 07.15!! Hallo…we hebben vakantie! Maar opnieuw een dag met bewonderingswaardige bezichtingen. Als eerste naar de Lama Tempel. Nog geen 15 min rijden met de bus in de file dus ik schat het op een kilometer of 2 van ons hotel.

Interessant was het zeker aangezien hier ook echt nog monikken rond liepen. Het idee qua opbouw was bijna hetzelfde als de Verboden Stad alleen dan wat kleiner uitgevoerd. Hier konden we dan ook weer lekker rondneuzen en mooie plaatjes schieten. Helaas mochten we dit binnen echter niet doen. Daar werden we dan ook strict door de monniken op gecontroleerd!
Maar zo Listig als Jer is heeft hij toch nog onopgemerkt wat foto’s kunnen maken. Het meest imposante van de hele tempel kwam als laatst. Een uit een boom gesneden budda beeld van 26 meter hoog en 8 meter breed! Daarmee ook gelijk de grootste ter wereld!

Op weg naar de volgende stop het parel atelier gingen we eerst nog even lunchen bij een ‘volgens de reisleider’ moslim restaurant. Echter konden we niet echt iets moslims ontdekken aan het eten of de uitsraling van het restaurant. In ieder geval maakte het ons niet uit! Het Chinese eten was weer heerlijk en we hebben weer wat nieuwe gerechtjes kunnen nuttigen.

Aangekomen bij het parel atelier kregen we eerst nog wat uitleg over hoe een parel wordt gemaakt. Erg leuk om te horen vooral hoe de chinese listige truckjes uithalen om ze na te maken! Hier waren uiteraard alleen echte parels te krijgen natuurlijk. Na een beetje in de shop te hebben rondgesnuffelt nog even een heerlijk bakje koffie gedronken daar. Koffie, daar krijgen deze helden van het volk geen genoeg van natuurlijk!!

Als laatst hebben we naar de Hemelse Tempel bezocht. Het was gelukkig al wat warmer geworden want het was een ijkoude ochtend geweest. Voor iedereen die ooit nog is in oktober naar Beijing gaat: NEEM EEN WINTERJAS MEE!!! BRRRR!!
Met de heerlijke zon in de rug passeerden we met intressante uitleg van de reisleider alllerlei kamers/tempels waar verschillende soorten rituelen zich vroeger voordeden. Ook hier weer erg indrukwekkend hoe alles zo uitgestrekt het is opgebouwd. Genoeg voedsel voor onze camera’s!!

We lieten ons natuurlijk nog even graag vastleggen op deze bijzondere plek, die voor Chinezen als het centrum van de aarde werd beschouwd. Het schijnt met gunstige aardstralen te maken te hebben.

De dagen gaan snel en we krijgen in een korte tijd mooie dingen voorgeschoteld! Een hoop cultuur opgesnoven in zo’n korte tijd heb ik nog nooit eerder gedaan.. dus daarom gaan we vanavond is even lekker naar de kroeg en lekker wat biertjes achterover kegelen!
Hoe dat afloopt horen jullie morgen.

Nachtleven van Beijing

Geen citytrip is compleet zonder het nachtleven van de stad ervaren te hebben. Daarom gingen we gisterenavond de kroegjes en discotheken van de stad maar eens opzoeken. We lieten ons informeren door onze locale gids Patty, die op de kaart twee straatjes aankruiste waar we dan heen zouden moeten gaan.

Een taxi was weer zo geronseld en we stapten in op weg naar het onbekend vertier! Al vlot kwamen we uit in een straat met vele neon lichten, dat moest de juiste plek zijn. De taxi zette ons af en wij liepen eerst een rondje om ons te orienteren.

Dat viel nog niet mee. We werden door diverse ongure types achtervolgd die ons ‘two girl for one price’ aanboden en dat soort moois. Natuurlijk hadden we daar als nuchtere Hollandse jongens geen boodschap aan. Een krachtig ‘bu-jou’ (betekent iets als: hoef ik niet) op zijn tijd deed gelukkig wonderen.

Bij het eerste kroegje waar geen opdringerige mannen voorstonden gingen we maar naar binnen. Er was hier live muziek van het equivalent van de Chinese BZN en Frans Bauer. Met een paar Heineken biertjes achter de kiezen klonk dat best aardig.

Het nadeel van bier is, dat je soms ook naar de WC moet. Dat is in China een lastig iets. De toiletten zijn namelijk over het algemeen zeer slecht. Ranzig, is een beter woord. Een gat in de grond met de uitwerpselen van al je voorgangers erin is normaal. Schoonmaken doen ze zelden. Bij de toeristische plekken was het meestal net iets beter, maar hier moesten we er natuurlijk aan geloven.

Na een paar rondjes gingen we de straat weer wat verder verkennen en we kwamen uit bij een wel zeer dubieuze club. Aangezien dit tevens het laatste tentje in de straat was, gingen we toch maar naar binnen. Het was eigenlijk best wel geinig. We dronken hier nog een paar biertjes en observeerden het publiek wat, en gingen toen per taxi verder naar de volgende straat.

De tweede straat die we bezochten bleek 1 grote discotheek te bevatten. Maar dat was wel een hele stoere! Naast een stadion dat nog werd gebouwd voor de olympische spelen stond een apart gebouw met allemaal vette sportwagens ervoor. Buiten stonden al boxen te blazen en er stonden diverse opgedofte Chinese jongens en meisjes daar, druk bezig met elkaar of hun hyper geavanceerde mobieltjes.

Zonder schroom stapten we naar binnen en we kwamen uit in een grote zaal vol met Chinezen. Hier was werkelijk geen westerling meer te zien! Toch keek niemand raar van ons op, in de wereldstad Beijing hebben ze net als wij alles allang gezien. Aan de bar kon je biertjes bestellen, maar de meesten kochten meteen dure merken Whiskey, per hele fles! Echt absurd.

De prijs van een biertje was overigens hetzelfde als die van een glas whiskey (omgerekend zo’n 4 euro) dus ook ik ging al snel over op wat sterkers, waar Steef lekker zijn Heinekentjes bleef drinken. De muziek binnen was redelijk hip, met veel R&B erbij. We konden daar heel prettig wat uurtjes doorbrengen voordat we helemaal gesloopt ons lieten terugvervoeren naar het hotel.

Zomerpaleis en Zijdewinkel

De ochtend was echt een drama deze ochtend. Na het stappen van de vorige dag weer om 6:30 uur gewekt worden daar ga je kapot aan en dat gingen we dus ook. Toch beten we ons hier doorheen, want we wilden alles gezien hebben wat er te zien was en we wilden ons natuurlijk ook niet laten kennen!

De eerste stop vandaag betrof het Zomerpaleis. De paleis ligt 15 km vanaf het centrum van Beijing. Het is, net als zoveel andere bezienswaardigheden, een enorm complex. Met drie gigantische meren, die met de hand zijn gegraven door 10.000 arbeiders (bizar!), een aantal bergen en gebouwen.

Op weg ernaar toe reden we nog langs diverse Olympische bouwsels, zoals ook het Olympisch Stadion. Daar zit geen dak op. Ze zijn echter niet bang dat het gaat regenen, want als het er de dag voor de opening een beetje dreigend uitziet schieten ze een raket met chemicalien de lucht in om de regen eerder te laten vallen, zodat het de volgende dag droog is. Zo doen de Chinezen dat.

De gids wist ons veel te vertellen over het Zomerpaleis en haar historie. Dit bleek in de nadagen van het Keizerschap van China een erg belangrijke plaats te zijn geweest, waar de keizer meer vertoefde dan in de Verboden Stad. De meren en de vele gebouwen gaven weer een werkelijk schitterend uitzicht dat zeer de moeite waard was. We waren dus blij dat we ‘s ochtends toch de moed konden opbrengen om dit te gaan bekijken!

Wat overigens ook erg apart is aan China, is dat alle Chinezen continu op de grond rochelen. Dit doen ze met veel lawaai en het is uitermate ranzig. Het schijnt dat de regering hier wel iets aan wil doen door ze op te voeden met een soort Postbus 51 spotjes, zeker met het oog op de komst van de Olympische Spelen, maar de meeste Chinezen trekken zich daar niets van aan. Het is zeer smerig dat is wel zeker.

We zagen bij het Zomerpaleis ook iets beter dat er smog was. Dat werd duidelijk omdat de hemel daar normaal gesproken helder hoort te zijn en nu een grijze kleur had. In de stad hadden we daar gelukkig weinig last van door de weersomstandigheden. De gids verwachtte zelfs dat tijdens de Olympische Spelen wellicht een paar sporters bij 45 graden en de smog weleens het loodje zouden kunnen leggen.

Na het Zomerpaleis reden we door naar een winkel waar het maken van Zijde werd gedemonstreerd, wat heel interessant was. Er blijken enorme hoeveelheden rupsen nodig te zijn op 1 zijde deken te maken. We konden ook door een showroom lopen waar 100 procent zijde artikelen te koop waren. Aangezien we daar niet echt kijk op hadden, zijn we na even geinteresseerd rondgelopen te hebben, maar doorgelopen naar het einde waar we een drankje konden nuttigen.

Na dit tripje hadden we de excursies voor deze vakantie gehad. De vrije middag hebben we besteed om een beetje bij te slapen. Best wel zonde, maar we konden bijna niet meer lopen! Vanavond gaan we lekker Peking Eend eten. Ben benieuwd hoe dat smaakt…

Peking Eend

Geen bezoekje aan Beijing is natuurlijk compleet zonder de vermaarde Peking Eend een keer gegeten te hebben.

Je kunt Peking Eend op twee manieren eten. Bij de eerste variant eet men letterlijk de hele eend met veren, snavel en al op, waarbij dus alles van de eend in gerechten wordt verwerkt. De tweede manier is een groot gerecht, met het beste van de eend (dus het vlees en het vel) als hoogtepunt. Die laatste optie sprak ons het meeste aan.

Het restaurant waar we gingen eten, had een grote stenen eend op het dak staan, dus dat moest goed zijn. Binnen zag het er luxe uit en alles wees erop dat we een feestmaal toegediend zouden krijgen. Geheel volgens gebruik werd de eend voor onze neus klaargemaakt.

Tezamen met de vele bijgerechten en de speciale manieren om de eend te eten, was het een hele belevenis en erg lekker. Mijn favoriete manier om van dit gerecht te genieten, was een dun pannenkoekje van deeg te pakken, daarin een stukje eend te doen en dit te dopen in zoetzure saus, gecombineerd met wat lenteuitjes. Dit alles zou je officieel met stokjes moeten kunnen doen, maar dat is voor de gevorderde stokjes gebruiker.

Na de heerlijke Peking Eend stond er nog een apart dessert op de menu-kaart. Uiteraard de bekende eendensoep, maar ook een plaatselijke delicatesse waar ik nog nooit eerder van had gehoord, namelijk gefrituurde melk. Je leest het goed: gefrituurde MELK! Hoe wanhopig moet je zijn als je een pak melk in de frituurpan leeggooit? Niet verrassend smaakte het ook naar… gefrituurde melk. Niet lekker dus. Maar wel erg apart!

Na deze heerlijke culinaire ervaring kan ik aan iedereen aanraden een keer de Peking Eend te gaan eten als je in Beijing bent. Zorg er wel voor dat je de juiste variant neemt. De verhalen van mensen die eend of kip bestelden en vervolgens het hele dier plukklaar met snavel en al op hun bord kregen zijn legio. Deze eend was echter niet te versmaden. Tip van Jer en Steef!

Beijing Metro

De dag van vertrek was alweer aangebroken, wat gaat zo’n vakantie toch snel als je het naar je zin hebt! We zouden vandaag al ‘s middags moeten vertrekken, maar om toch nog wat aan onze dag te hebben besloten we vroeg op te staan. Om 6:30 uur stonden we naast ons bed, fristen ons op en haastten ons naar de ontbijtzaal. We hadden namelijk het plan opgevat om de nieuwe Noord-Zuidlijn van de metro in Beijing eens te gaan bekijken.

De hoofdqueeste die we voor onszelf hadden gesteld was naast het gebruiken van de metro ook het zoeken van een Starbucks om een lekker Bakkie Beijing te kunnen nuttigen. Aangezien we maar een paar uur de tijd hadden om dit te doen, was het de vraag of het ons zou lukken.

De metrolijn was net aangelegd en pas een maand operationeel. Het betreft een hypermoderne metro, met glazen deuren voor de perrons en alles in de stations was superclean. De tegels glommen je tegemoet. Een kaartje voor de metro was 2 yuan, oftewel 20 eurocent. Geen geld! De metro doet er 3 minuten over om van het ene naar het andere station te gaan. Dat gaat behoorlijk rap kan ik je vertellen!

Aangezien ik ook met de metro’s van Londen, Parijs, Amsterdam en Rotterdam gereisd heb kan ik wel een vergelijking maken. Deze metro is duidelijk de snelste, schoonste, goedkoopste en modernste. Alleen jammer dat er nog zo weinig perrons zijn. Voordeel was wel dat het niet moeilijk was om de kaart te begrijpen.

De metro’s waren redelijk vol zo rond dit vroege uur. Toch zouden de Chinezen de metro vaker kunnen gebruiken, maar dat doen ze niet. De reden hiervan is dat de auto voor de Chinezen een status-symbool is. Ze willen allemaal een zo duur mogelijk geïmporteerde auto hebben, die liefst groter moet zijn dan die van de buurman. En als je een auto hebt, moet je er ook in rijden. Ze verkiezen het dus zes uur in de file te staan naar hun werk per dag (3 uur heen, 3 uur terug) boven de schone, snelle en gemakkelijke metro. Het zijn af en toe rare vogels die Chinezen.

Maar dan wat betreft onze queeste: de Starbucks hebben we gevonden. Na een aantal stations aangedaan te hebben kwamen we bij een gigantische shopping mall zomaar ergens midden in de stad. Hier bleek ook een Starbucks te zitten. Mission Accomplished dus voor Stallie en Jerriaan! Na een heerlijk Bakkie Bucks pakten we de metro weer terug naar het hotel om de koffers te gaan pakken.

Byebye Beijing

De terugreis is altijd het vervelendste gedeelte van een vakantie, maar het moet toch gebeuren en dan moet je er maar het beste van maken, was onze gedachte. Op de Beijing luchthaven kochten we daarom nog wat leuke tax-free goodies, waaronder een Glenfiddich whiskey 21 jaar oud en natuurlijk twee sloffen sigaretten (tientje per slof!). Verder wisten we ook nog een klein souvenirtje te scoren.

De terugvlucht duurde 10,5 uur, een uurtje langer dan de heenreis. Ook deze keer vlogen we weer over Siberië en Mongolië heen. Eenmaal terug in Nederland komt het besef dat de vakantie dan toch echt voorbij is. We hebben zoveel gedaan de afgelopen acht dagen, dat we zelf ook de weblog nog maar een keer na moeten lezen, want het ging zo snel! Zoveel gedaan in zo’n korte tijd, het is eigenlijk niet normaal.

We gingen in deze vakantie op verschillende manieren kapot: kapot van de drank, kapot van het klimmen (Chinese muur), kapot van het vroege opstaan, kapot van de vele excursies achter elkaar en kapot van de kou en van het eten ook nog. Zes keer kapot in acht dagen! Toch was dit een ideale reis om nooit te vergeten, misschien wel juist daardoor! Veel hoogtepunten en alles was zo indrukwekkend en mooi.

(Hotel bij vertrek)

Hiermee komt tevens een einde aan het schrijven van deze weblog, wat we natuurlijk met heel veel plezier gedaan hebben. Onze PC in het hotel was overigens Chinees, dus gemakkelijk was het schrijven niet echt! Er volgt nog een DVD met de filmbeelden die Steef heeft gemaakt tijdens de trip.

We hopen dat jullie genoten hebben (wij in ieder geval wel). MIHAO!

Jer & Steef